كلام - مرادف مىگرفتند و بنابراين همه آيات قرآنى تأويل دارند لكن به مقتضاى آيه « وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ » تأويل متشابهات را بالخصوص كسى جز خداى نمىداند . و ازين روى جمعى از قدماء گفته‌اند كه آيات متشابهه قرآن همان حروف مقطعه اوايل سور مىباشد زيرا در قرآن مجيد آيه‌اى كه معنى محصل آن براى همه مردم مجهول باشد جز حروف مقطعهء نامبرده وجود ندارد . ولى ما در فصلهاى گذشته بطلان اين تشخيص را روشن ساختيم . و بهر حال نظر به اينكه قرآن مجيد علم بتأويل برخى از آيات را غير از خدا سلب مىكند و در قرآن مجيد آيه‌اى كه تأويل يعنى محصل معنى آن براى همه مجهول باشد نداريم و حروف مقطعه اوايل سور را نيز متشابه نمىشود شناخت ، اين قول پيش متأخرين باطل شناخته شده متروك شد . 2 - قول متأخرين كه « تأويل » معنى خلاف ظاهرى است كه از كلام قصد شود و بنابراين همه آيات قرآنى تأويل ندارند و تنها آيات متشابهه است كه داراى تأويل و معنى خلاف ظاهر دارند كه جز خدا كسى را بر آنها احاطه نيست